czas,czas,czas

Wszystko mnie goni. A najbardziej goni mnie czas. Mam tyle rzeczy do zrobienia i nie wiem za którą wziąć się na sam początek. Nie potrafię wybrać tej ważniejszej. Każda jest ważna, ej. I w rezultacie wychodzi, że nie biorę się za nic. Tak. Siedzę i myślę co mam zrobić. Na tym się kończy. I na dzisiaj dam sobie spokój. Trzeba odpocząć po szkole i ogólnie. Jutro, tak, jutro to dobry termin na zajęcie się tym wszystkim. Mam nadzieję, że mi się to uda.

W sumie to teraz jest mi jakoś tak.. inaczej. Sama nie wiem jak się czuję. Niby dobrze, ale źle. Nic mi nie przeszkadza, ale jednak coś gdzieś tkwi. Nie wiem, nie ogarniam. Może to ten tydzień jakiś taki cały jest. Może mi przejdzie i wszystko wróci do normy. Tej dawnej normy, sprzed kilku miesięcy nawet. Wtedy było fajnie. No prawie fajnie. Założmy, że było i że teraz jest gorzej.
Matko, sama siebie oszukuję.. Uświadom sobie wreszcie kobieto głupia pewne sprawy! Zwariowałam? Mówię do siebie. Trudno, tak też bywa, prawda?

Tak sobie myślę, że szkoda, że nie można cofnąć czasu. Na pewno każdy by chciał coś zmienić w swoim wcześniejszym postępowaniu.
Ale cóż, takie jest życie.. ?